VI OGÓLNOPOLSKA KONFERENCJA OPIEKUNÓW MEDYCZNYCH

 

Drodzy Opiekunowie Medyczni

Po raz szósty już spotykamy się na naszej konferencji . Jutrzejszy dzień będzie pełen wrażeń. Spotkanie online umożliwia skorzystanie z możliwości uczestnictwa z każdego miejsca w Polsce. Mam nadzieję jednak, że 7 edycja w przyszłym roku odbędzie się już w realu. Nie mniej jednak bardzo się cieszę i serdecznie wszystkich zapraszam.

Wszelkie informacje pod adresem  https://www.facebook.com/opiekun.medyczny

Pozdrawiam

Agnieszka Rucińska

V OGÓLNOPOLSKA KONFERENCJA OPIEKUNÓW MEDYCZNYCH- skrót wydarzenia

Nie jest to droga łatwa, nie jest to droga krótka....przez trudy, drogą do gwiazd podąża Opiekun Medyczny aby wreszcie zająć swoje miejsce w zespole medycznym.

Wczoraj odbyła się już V ogólnopolska Konferencja  Opiekunów Medycznych, tym razem jednak nietypowo, bo wirtualnie. 

Gościliśmy wielu wspaniałych wykładowców. Konferencję rozpoczął dr Paweł Preś, pracownik instytutu astronomicznego Uniwersytetu Wrocławskiego, który swoja prelekcją ukazał nam trudy sięgania do gwiazd w dosłownym słowa znaczeniu. Był to ciekawy zbiór informacji, który pozwolił choć na chwilę oderwać się od klimatów medycznych.

Po tych kosmicznych podróżach mogliśmy wejść w tajniki zawodu Flebotomisty, który istnieje i funkcjonuje w Anglii. Wykład Pani Jacqui Hough (National Association of Phlebotomists), tłumaczony przez Krzysztofa Tłoczka, uświadomił nam jak ważny jest ten zawód i jak istotną pełni rolę w usprawnianiu pracy całego zespołu interdyscyplinarnego. Warto dodać, że od jakiegoś czasu Ogólnopolskie Stowarzyszenie Opiekunów Medycznych dokłada wszelkich starań aby po odpowiednim przygotowaniu , opiekun medyczny mógł zdobyć uprawnienia flebotomisty. 

Kolejnym gościem naszego corocznego spotkania była pani dr n. o zdr. Beata Cholewka, której wykład obejmował temat roli pielęgniarki i opiekuna medycznego w zespole interdyscyplinarnym. Po raz kolejny można było przekonać się o tym jak ważną rolę spełnia dobra współpraca i organizacja. Ponadto warto zwrócić uwagę na fakt, że coraz więcej podmiotów leczniczych i osób kierujących nimi dostrzega opiekuna medycznego jako istotne ogniwo w poprawie jakości opieki nad osobą niesamodzielną i chorą. 

Prywatna opieka zdrowotna jak się okazuje również korzysta z różnych możliwości dobrej organizacji pracy w ośrodkach. Można było posłuchać o tym w czasie wykładu dr n. o zdr. Moniki Tomaszewskiej - Dyrektora departamentu pielęgniarstwa i położnictwa LUX MED oraz dr Barbary Gad-Karpierz- Dyrektora medycznego szpitali LUX MED. Dowiedzieliśmy się o tym jak funkcjonuje grupa szpitali i jak istotną rolę w zespole pełni opiekun medyczny jako partner zatrudniony w LUX MED. Miło było słyszeć tyle pochwał pod adresem opiekunów medycznych i ich pracy. 

Kolejny wykład był również interesujący, wygłoszony przez Panią Danutę Kozłowską - Dyrektor ds medycznych DIAGNOSTYKA Sp. z o.o. Pani Dyrektor również podkreśliła współpracę wszystkich zawodów medycznych. Ta prelekcja dotyczyła obecnego czasu epidemicznego i obejmowała poszerzenia uprawnień opiekuna medycznego do pobierania materiału mikrobiologicznego SARS-COV-2. Wszyscy wiemy, że w wielu miejscach powołani zostali opiekunowie medyczni do pracy w dobie COVID co znacznie usprawniło pracę w tym trudnym czasie. 

       W kolejnej prelekcji Pani Dr n. o zdr. Katarzyny Beaty Głodowskiej z Uniwersytetu Medycznego w Poznaniu, poruszony został bardzo ważny ale często pomijany temat: Kulturowe uwarunkowania opieki. Niestety, jak da się zauważyć w życiu codziennym, małą wagę przywiązuje się do wielokulturowości.  To był niezaprzeczalnie bardzo interesujący wykład. 

     Czy wiecie, że za pomocą rysunków również można komunikować się z pacjentem? o tym można było posłuchać na wykładzie Komunikacja Wizualna - mgr Pawła Łaszkiewicza. To było świetne i zupełnie nowe doświadczenie. Od razu na myśl przyszedł mi pomysł wprowadzenia takich rysunków u pacjentów geriatrycznych,którzy często nie kojarzą już liter, zaś rysunki odczytują poprawnie. 

    Prelegentem ostatniej części konferencji był mgr inż. Damian Szubski (Prezes Polskiego Towarzystwa Ortotyki i Protetyki Narządu Ruchu), gdzie poruszana była tematyka Protetyki narządu ruchu w obecnym czasie i w przyszłości. 

Jeżeli Jesteście ciekawi większej ilości szczegółów dotyczących prelekcji naszych gości to zapraszam na stronę OPIEKUN MEDYCZNY.COM (klik), tam można uzyskać informacje o tym jak zostać członkiem Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Opiekunów Medycznych , tym samym mieć dostęp do wielu ciekawych materiałów, szkoleń, warsztatów i konferencji

Zarząd OSOM: Bartosz Mikołajczyk, Krzysztof Tłoczek i Agnieszka Rucińska

Zarząd Ogólnopolskiego Stowarzyszenia Opiekunów Medycznych serdecznie pozdrawia i zapraszamy Was na kolejną konferencję za rok, która odbędzie się w Katowicach.

PROBLEMY I CEL DZIAŁANIA W OPIECE NAD PACJENTEM Z CHOROBĄ ALZHEIMERA

Witajcie
Dziś ponownie wrócę do tematu poznawania problemów, wypisywania potrzeb i działań w danej jednostce chorobowej.
Tym razem weźmy przypadek pacjenta chorego na Alzheimera.
Ta postępująca choroba zaburza cały świat człowiekowi i jego rodzinie. Jest nieuleczalna, a zaburzenia pracy mózgu nie dają się zatrzymać. Negatywnie wpływa na pamięć, myślenie i działania emocjonalne, a przede wszystkim uniemożliwia prawidłowe funkcjonowanie w życiu codziennym.
       Patologia choroby to toczący się proces powstawania patologicznych białek w obrębie drobnych naczyń mózgowia. W efekcie tego neuroprzekaźniki do tej pory prawidłowo funkcjonujące zaczynają obumierać, a jak wiemy neuroprzekaźniki odpowiedzialne są za procesy poznawcze. Początek choroby zazwyczaj jest utajony i ciężko go wychwycić. Kiedy dochodzi do coraz większych uszkodzeń mózgu, rozwija się proces otępienny.
Objawy choroby dotyczą procesów poznawczych, zaburzeń psychicznych oraz objawów neurologicznych. Zaburzenia procesów poznawczych dotyczą:1.  pamięci2. zaburzeń mowy (tempo mówienia, błędne nazwy znanych przedmiotów)3. zaburzeń wzrokowo - przestrzennych (błądzenie, brak umiejętności wykonywania czynności dnia codziennego )
Zaburzenia psychiczne pojawiają się w poszczególnych etapach rozwoju choroby, występują pojedynczo lub mnogo. Są to: urojenia, omamy, zespół błędnego rozpoznawania, zaburzenia nastroju, zaburzenia zachowania.
Do objawów neurologicznych w przebiegu choroby Alzheimera należą:

• spowolnienie ruchowe
• zaburzenia mimiki twarzy
• chód małymi kroczkami
• mioklonie - napadowe zaburzenia ruchowe

 Celem opieki jest jak najdłuższe zachowanie samodzielności chorego w zakresie samoobsługi,  poprawy jakości życia, i odroczenie konieczności umieszczenia w ośrodku opiekuńczym
Opieka nad chorym polega na:
- unikaniu sytuacji lub zachowań które mogą nasilać niepewność pacjenta,
- aktywizacji pacjenta,
- obserwowaniu w kierunku nieporządnych objawów ze strony organizmu (stosowane leki psychotropowe),
- unikaniu częstych zmian, wysokich wymagań, obciążeń psychicznych,
- możliwość utrzymania aktywności fizycznej i umysłowej oraz komunikacji międzyludzkiej ,
- unikanie nadopiekuńczości,
- okazywanie choremu zainteresowania, akceptacji i wsparcia,
- obserwacji i kontroli funkcji organizmu

Uwagę skupić należy na takich problemach, jak: zachowania agresywne, komunikacja, zaspokojenie podstawowych potrzeb biologicznych, odleżyny, utrzymanie samoopieki, współpraca holistyczna, wsparcie dla opiekunów
       Przy rozpoznawaniu problemów, w każdym przypadku należy pamiętać, że patrzymy na pacjenta holistycznie, przez pryzmat sfery bio-psycho-społecznej.

Sfera BIO, czyli rozpatrywanie sytuacji pod kątem medycznym. W tym przypadku ważne są choroby współistniejące. Alzheimer to choroba zwyrodnieniowa neurologiczna. Najczęstsze problemy pacjenta to:
1. problem z zachowaniem równowagi
2. zaburzenia ruchu spowodowane napadowymi skurczami mięśni ( mioklonie) poszczególnych części ciała
3. znaczne spowolnienie ruchów
4. trudności w zasypianiu
5. spłycony oddech
6. niechęć do przyjmowania posiłków i płynów, trudności z zaspokojeniem potrzeby odżywiania
7. inkontynencja, czyli nietrzymanie moczu i stolca, brak czuwania nad zaspokajaniem potrzeb fizjologicznych

zakładając, że pacjent poza podstawową chorobą nie ma dolegliwości ze strony innych układów idziemy dalej

Sfera psycho-społeczna
Podstawowe problemy pacjenta w tej sferze dotyczą jego zachowania, uczuć, w tym też świadomości i bytu
 przykładowe problemy:

1. ograniczona zdolność do samoopieki. I tu celem opieki jest zapewnienie pomocy w utrzymaniu jak najdłużej w miarę możliwości poziomu samoopieki. aktywizowanie pacjenta i ukierunkowanie rodziny do sprawowania opieki
2. Zmniejszona aktywność i większa drażliwość spowodowana utratą kontroli nad własnym życiem z uwagi na pogłębiające się objawy otępienne.  Celem opieki jest umożliwienie choremu jak najdłuższej kontroli nad własnym życiem oraz ułatwienie zaadaptowania pacjenta i domowników do nowej sytuacji. 
3. Trudności w komunikacji związane z pogłębiającym się deficytem czynności poznawczych. Celem opieki jest umożliwienie prawidłowego kontaktu z chorym oraz uzyskanie prawidłowych relacji w rodzinie. 
4. Zachowania agresywne i podejrzliwość w stosunku do członków rodziny. Celem opieki jest minimalizowanie skutków zachowań agresywnych, uspokojenie pacjenta.
5. zaburzenia rytmu dobowego. Cel: przywrócenie prawidłowości rytmu dobowego z zachowaniem pory dziennej i nocnej.
6. Niechęć pacjenta do samodzielnego wykonywania lub poddawania się czynnościom higienicznym.Cel opieki to utrzymanie prawidłowego poziomu higieny osobistej pacjenta, zachęcanie do samodzielnych czynności higienicznych
7. Pogłębiająca się niesprawność ruchowa i związana z tym zmniejszona zdolność do samoobsługi. Cel opieki: utrzymanie odpowiedniego do możliwości pacjenta poziomu sprawności ruchowej, zapewnienie pomocy i asystowanie w czynnościach dnia codziennego
8. stopniowe zaburzenia w komunikacji werbalnej. Cel opieki: rozpoznanie przeszkód w komunikowaniu własnych potrzeb pacjenta, ułatwienie kontaktu werbalnego z chorym dostosowane do jego poziomu
9. dezorientacja pacjenta. Cel opieki: wzbudzenie zaufania i zapewnienie poczucia bezpieczeństwa pacjentowi
10. zagrożenie infekcjami. Cel opieki: niedopuszczenie do rozwijania sie infekcji
11. brak właściwej oceny sytuacji i zrozumienia choroby. Cel opieki: ....jak w punkcie 9

teraz łączymy to wszystko razem w całość

1. problem z zachowaniem równowagi
2. zaburzenia ruchu spowodowane napadowymi skurczami mięśni ( mioklonie) poszczególnych części ciała
3. znaczne spowolnienie ruchów
4. trudności w zasypianiu
5. spłycenie oddechu
6. niechęć do przyjmowania posiłków i płynów, trudności z zaspokojeniem potrzeby odżywiania
7. inkontynencja, czyli nietrzymanie moczu, brak czuwania nad zaspokajaniem potrzeb fizjologicznych
8. ograniczona zdolność do samoopieki. I tu celem opieki jest zapewnienie pomocy w utrzymaniu jak najdłużej w miare możliwości poziomu samoopieki. aktywizowanie pacjenta i ukierunkowanie rodziny do sprawowania opieki
9. Zmniejszona aktywność i większa drażliwość spowodowana utratą kontroli nad własnym życiem z uwagi na pogłębiające się objawy otępienne.  Celem opieki jest umożliwienie choremu jak najdłuższej kontroli nad własnym życiem oraz ułatwienie zaadaptowania pacjenta i domowników do nowej sytuacji. 
10. Ryzyko powstania odleżyn z powodu ograniczonej mobilności. Cel opieki: zniwelowanie ryzyka
11. Trudności w komunikacji związane z pogłębiającym się deficytem czynności poznawczych. Celem opieki jest umożliwienie prawidłowego kontaktu z chorym oraz uzyskanie prawidłowych relacji w rodzinie. 
12. Zachowania agresywne i podejrzliwość w stosunku do członków rodziny. Celem opieki jest minimalizowanie skutków zachowań agresywnych, uspokojenie pacjenta.
13. zaburzenia rytmu dobowego. Cel: przywrócenie prawidłowości rytmu dobowego z zachowaniem pory dziennej i nocnej.
14. Niechęć pacjenta do samodzielnego wykonywania lub poddawania się czynnościom higienicznym.. Cel opieki to utrzymanie prawidłowego poziomu higieny osobistej pacjenta, zachęcanie do samodzielnych czynności higienicznych
15. Pogłębiająca się niesprawność ruchowa i związana z tym zmniejszona zdolność do samoobsługi. Cel opieki: utrzymanie odpowiedniego do możliwości pacjenta poziomu sprawności ruchowej, zapewnienie pomocy i asystowanie w czynnościach dnia codziennego
16. stopniowe zaburzenia w komunikacji werbalnej. Cel opieki: rozpoznanie przeszkód w komunikowaniu własnych potrzeb pacjenta, ułatwienie kontaktu werbalnego z chorym dostosowane do jego poziomu
17. dezorientacja pacjenta. Cel opieki: wzbudzenie zaufania i zapewnienie poczucia bezpieczeństwa pacjentowi
18. zagrożenie infekcjami. Cel opieki: niedopuszczenie do rozwijania sie infekcji
19. brak właściwej oceny sytuacji i zrozumienia choroby. Cel opieki: ....jak w punkcie 9

Zanim przystąpimy do rozpisywania tego wszystkiego musimy dobrze znać chorobę, objawy psycho somatyczne, a najlepiej gdy potrafimy postawić się na miejscu pacjenta i widzieć jego oczami otaczający nas świat. Wtedy zobaczymy jakie są problemy, co należy zrobić by te problemy zniwelować ( cel opieki), wtedy również zaczynamy konkretnie działać. Na koniec należy wyciągnąć wnioski i sprawdzić czy nasze założone cele zostały zrealizowane.

  Reasumując: ABY DOBRZE NAPISAĆ PLAN OPIEKI NALEŻY NAJPIERW WYSZCZEGÓLNIĆ PROBLEMY I POTRZEBY PACJENTA I JEGO RODZINY, POTEM Z TEGO POWSTANĄ NAM CELE OPIEKI I DZIAŁANIA.

To chyba tyle ....korzystałam z różnej literatury jako źródła, a szczególnie z wykładów III roku pielęgniarstwa

 Na koniec chciałabym polecić Wam film godny obejrzenia własnie o chorobie Alzheimera